Na današnji dan umro je car Dušan Silni: Njegova kruna se čuva u Cetinjskom manastiru

Poznat je i po donošenju Dušanovog zakonika, najznačajnijeg srpskog srednjovjekovnog pravnog akta. Završio je manastir Dečane, zadužbinu svoga oca, a njegova najznačajnija zadužbina bio je Manastir Svetih arhangela kod Prizrena, gdje se nalazio i njegov grob. Bez obzira na to, Stefan Dušan je jedini vladar iz dinastije Nemanjića koji nije bio proglašen za sveca posle smrti.

 Dušan Silni – Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić

Na današnji dan, 20. decembra 1355, umro je Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić, poznat i kao Dušan Silni.
Dušan Silni je bio srpski srednjovjekovni kralj (1331.-1345.) i prvi srpski car (1346.-1355.).
Bio je sin kralja Stefana Uroša III Dečanskog i otac cara Stefana Uroša V, u narodu prozvanog Nejakim, poslednjeg vladara iz dinastije Nemanjića.

Car Dušan je značajno proširio granice srpske države prema jugu, sve do Korintskog zaliva, iskoristivši unutrašnje nemire u Vizantiji.
Po osvajanju velikih vizantijskih teritorija Stefan Dušan se 1345. proglasio za cara Srba, Grka (tj. Romeja) i Bugara, srpsku crkvu sa ranga arhiepiskop je uzdigao na rang patrijaršije, da bi ga prvi srpski patrijarh Joanikije 1346. krunisao.

Poznat je i po donošenju Dušanovog zakonika, najznačajnijeg srpskog srednjovjekovnog pravnog akta. Završio je manastir Dečane, zadužbinu svoga oca, a njegova najznačajnija zadužbina bio je Manastir Svetih arhangela kod Prizrena, gdje se nalazio i njegov grob. Bez obzira na to, Stefan Dušan je jedini vladar iz dinastije Nemanjića koji nije bio proglašen za sveca posle smrti.

Njegova kruna se čuva u Cetinjskom manastiru. Kruna se čuva na Cetinju i utvrđeno je da je vrijeme njene izrade kraj XIII i početak XIV veka. Poslednji put je upotrijebljena prilikom krunisanja knjaza Nikole za crnogorskog kralja 1910. godine. Tom prilikom iz simbolike se knjaz Nikola krunisao jedinom pouzdano sačuvanom krunom Nemanjića.

Dušan Silni, smatran je za “najboljeg vojnika svoga vremena“. Bio je rođeni pobjednik, izuzetna ličnost srpske, ali i evropske istorije. Car i samodržac Srba i Grka, visok, prekrasnog izgleda i tjelesno vrlo lijepo građen, je bio glasoviti vojskovođa i najmoćniji vladar tadašnje Evrope.

Bio je žestokog karaktera, eruptivne prirode, ali je znao i da smireno ostvaruje svoje namjere. Umio je da bude surov, jer je takvo bilo doba u kojem je živio, i koje nije krasila sentimentalnost. Obrazovan, volio je luksuz, o čemu svjedoče zapisi mnogobrojnih dubrovačkih i mletačkih trgovaca. Držao je brojnu vojsku i onu najamničku, najbolju koja se tada mogla nabaviti u Evropi.

Dušan je rođen u Srbiji, međutim, njegovo stvarno mjesto rođenja je Carigrad, “zenica hrišćanske vjere”, koji je u sjećanju mladog srpskog princa ostao upamćen kao grad nenadmašne ljepote, blistavih crkava, ušuškan u oblacima opojnog mirisa najboljeg puntskog tamjana, sazdan od mramora, zlata i duha. Ali, ti dani carigradskog progonstva bacili su olovno tešku sjenku na dječakovu dušu, očvrsnuvši mu karakter, ne skamenivši mu srce.

Povezane vijesti